Even kennismaken

Officieel van start in Pieterburen 

In het voorjaar van 2007 besloten wij, Joyce en Tecla, om het Pieterpad te gaan wandelen. Na een jaar flink oefenen, zijn we op 1 mei 2008 dan officieel gestart. Op deze site beschrijven we hoe onze tocht verloopt.

We hebben besloten de tocht zowel vanuit het zuiden als vanuit het noorden te ondernemen. De etappes in Groningen en Drenthe kunnen we makkelijk als dagtochten inplannen, waarbij we 's avonds weer naar huis gaan. Voor de etappes in het zuiden, zullen we zo nu en dan een paar dagen achter elkaar uittrekken. Daarbij maken we gebruik van de accommodaties die opgenomen zijn in de gids van het Pieterpad.

De achtste etappe: Vierlingsbeek - Beek

Op maandag 30 juli vangt weer een nieuwe Pieterpadweek aan. De treinen van en naar Zwolle reiden helaas niet, omdat ze het station aan het verbouwen zijn. Gelukkig wil pap ons wel even naar 't Harde brengen. Onderweg drinken we nog even samen een kop koffie bij Waanders. Uiteindelijk stappen we om ongeveer half 12 op de trein.

Eerst gaan we naar Utrecht. Daar stappen we uit om op ons gemak naar de V&D op Hoog Catherijne te gaan, waar we even lekker willen lunchen. Rond een uur of 1 reizen we verder om, na een overstap in Nijmegen, rond half 3 in Vierlingsbeek uit de trein te stappen.

We herkennen het dorp nog en lopen zonder kaart in één keer naar ons hotelletje. Dat blijkt (nog) op slot te zitten. Gelukkig hangt er een bordje met een telefoonnummer. We draaien het nummer en de eigenaar laat weten de deur voor ons open te doen. Even later staat hij beneden om ons te begroeten.

We checken in. Hotel Concordia is een wat ouderwets aandoend hotel qua inrichting.

Hotel Concordia 

De kamers zijn echter fris, ruim en licht. Heel bijzonder is het trappenhuis, waar een waar berglandschap op geschilderd is.

Berglandschap in het trappenhuis

Later zal de eigenaar ons vertellen dat het het oude gemeentehuis is en dat mam en ik in de vroegere raadszaal hebben geslapen.

Een raadszaal als slaapkamer

Dit middag kijken we wat rond in Vierlingsbeek. We drinken thee met 'Keilekkere Bekse Koek' en sponsoren daarmee de lokale bibliotheek. 's Avonds eten we 'gut bürgerliche Küche' in het hotel. Drie gangen krijgen we: champignonsoep, puree met groente en warm vlees (een soort hachee) en een luchtig toetje na. Het smaakt ons heerlijk.

Die nacht slapen we prima en na een even prima ontbijt vertrekken we naar Afferden. Met een tocht van maar 5 km voor de boeg doen we het vandaag rustig aan. Het weer is heel prima; rond de 20 graden en droog.

De tocht van Vierlingsbeek naar Afferden voert ons met name door de bossen.

Van Vierlingsbeek naar Afferden

Dorpjes zien we niet vandaag. We steken bij Afferden met het veer de Maas over en lunchen vervolgens heel gezellig aan de waterkant.

Met het veer naar Afferden

In Afferden strijken we eerst even neer in cafetaria 't Eendje, waar we later ook heerlijk nasi als avondeten zullen eten. Met lekker een ijsje na.

De middag brengen we lezend en puzzelend door op camping Klein Canada.

Lezen en puzzelen op camping Klein Canada

We slapen die avond in Bed & Breakfast De Ammoniet. Dit is een ruime Bed & Breakfast met twee kamers en een eigen ingang. De mensen zijn heel vriendelijk en niet overdreven aanwezig. Het huis als geheel doet heel sfeervol aan. Een mooie grote veranda is aan de voorkant gebouwd en er is een mooie tuin aangelegd. 

 Bed & Breakfast De Ammoniet

Mooie ruime kamer bij De Ammoniet

Op woensdag lopen we van Afferden naar Gennip. Het weer is prachtig; zo'n 27 graden en droog. We lopen veel in de bossen en wat akkers. Vroeg in de middag komen we al in Gennip aan.

Door de bossen naar Gennip

Gennip is een leuk plaatsje, dat we 's middags wat verkennen.

Gennip

We slapen en eten in familiehotel De Kroon, dat aan een geweldig leuk oud pleintje ligt.

Familiehotel De Kroon

Plein in Gennip

Kerk aan de rand van het plein

Omdat het van dat mooie weer is vieren we dat met een heerlijk ijsje dat gemaakt wordt op ambachtelijke wijze.

IJsje om het mooie weer te vieren

Lekker ijsje voor het mooie weer

Op donderdag zijn de weersvoorspellingen niet echt gunstig, maar het geluk is met ons. Na één, redelijk flinke, bui klaart de lucht op en is het de rest van de dag stralend weer.

Dat komt ons goed uit, want vandaag lopen we 14 kilometer. Er zit veel stijgen en dalen in de route, waardoor het best zwaar lopen is. Het landschap waar we doorheen is komen is echter weer eens prachtig en zeer de moeite waard!

Landschap tussen Gennip en Groesbeek 

Ven

Bijna on-Nederlands landschap

Gewoon even genieten van het uitzicht

We doen het lekker rustig aan en genieten ondertussen op verschillende plekken even van het mooie uitzicht, terwijl we even wat eten en drinken.

Wandelen door de bossen

Rond vier uur komen we moe, maar heel voldaan aan in Groesbeek. We eten en slapen in hotel De Oude Molen deze nacht.

Op vrijdag starten we de wandeling zonder precies te weten waar we zullen eindigen. We hebben een paar mogelijke eindpunten voor onszelf aangewezen en we lopen net zo lang tot we zin hebben. Bovendien moeten we nog met de trein terug naar Groningen, dus daar moeten we ook rekening mee houden.

De tocht, die ons een eind richting Millingen zal brengen, loopt vooral door akkers.

Veldbloemen onderweg

Binnepaedje

Akkers richting Millingen

Uiteindelijk besluiten we dat 'De Duivelsberg' ons eindpunt is. Daar eten we nog een lekkere pannekoek en dan dalen we de berg af, om in Beek op een bus naar Nijmegen te stappen. Er zit weer een prachtige Pieterpad Week op! 

 

 

 

 

Hoe lang?

Op de officiële site van het Pieterpad staat dat de tocht circa 485 kilometer lang is. Dat de interpretatie van "circa" nog wel eens wil verschillen, werd ons onderweg wel duidelijk.

De pilaar bij café Bij de buren van Pieter - het begin van de tocht - (zie foto bij "Even kennismaken") vermeldt een afstand van 490 kilometer. Een bordje aan de muur van datzelfde café spreekt dat echter onmiddellijk tegen.

Start Pieterpad

Als we een paar kilometer onderweg zijn, treffen we tussen Pieterburen en Eenrum het volgende bord aan. De afgelegde afstand vanaf Pieterburen tot dit punt zal wel ongeveer kloppen, aangezien de totale afstand van Pieterburen naar Eenrum ongeveer 4 kilometer is en we ons inderdaad ongeveer op de helft van dat stuk bevinden. Maar hoe is het dan mogelijk dat de afstand tot de Sint Pietersberg ineens nog "maar" 485 kilometer is?

Wegwijzer

Nieuwe naam voor café Het Wapen van Hunsingo

Café Hunsingo in Pieterburen, sinds jaar en dag het officiële startpunt van het Pieterpad, is omgedoopt tot "Bij de buren van Pieter".

De eerste etappe: Pieterburen - Winsum

Het is donderdag 1 mei en vandaag lopen we de eerste etappe, die ons van Pieterburen naar Winsum zal brengen. Een afstand van 11 kilometer.

Als we 's ochtends wakker worden, schijnt de zon al veelbelovend door de gordijnen. Nadat we onze rugzakken gevuld hebben met eten en drinken voor onderweg, brengt Mark ons naar Pieterburen. Daar is het even zoeken naar het officiële startpunt. In het boekje staat vermeld dat zich dit bevindt bij café "Het Wapen van Hunsingo". Waar we echter ook kijken in Pieterburen; Het Wapen van Hunsingo is onvindbaar. Navraag bij een plaatselijke bewoonster verklaart alles: het café heet inmiddels "Bij de buren van Pieter".

Bij "Bij de buren van Pieter" maakt Mark de startfoto bij de pilaar die het begin van de tocht symboliseert. De pilaar levert ons direct al de eerste ontmoeting met twee andere wandelaars op, die ons vragen of we ook een foto van hen willen nemen bij de pilaar. Natuurlijk doen we dit. De dames blijken uit het zuiden te komen. Ze hebben daar al een paar etappes gelopen en hebben besloten nu ook in het noorden van start te gaan. Grappig, dat die keuze blijkbaar meer gemaakt wordt.

Het eerste deel van de tocht leidt ons naar Eenrum. Links en rechts van ons zien we niets dan uitgestrekte landbouwgronden. Een heerlijk uitzicht, dat we natuurlijk kennen vanuit de auto, maar dat je wandelend toch anders beleeft. Meer dan vanuit een auto ben je in de gelegenheid om om je heen te kijken en te genieten van wat je ziet.

Een maar achter Pieterburen 

Het pad van Pieterburen naar Eenrum

Het meest opvallende is misschien wel dat de wegen die we volgen niet aangelegd zijn volgens een of ander (verkeerscirculatie-)plan. Ze liggen er enkel en alleen omdat boerderijen en/of dorpen met elkaar verbonden moesten worden. 

Vlak voor Eenrum verlaten we de velden, om een stukje door het Oosterbos te lopen. Omdat het behoorlijk waait, loopt dit wel even lekker beschut. Wanneer we dit bos uiteindelijk verlaten, staan we al aan de rand van Eenrum. We drinken wat bij Abraham's Mosterdmakerij en omdat er Hemelvaartsmarkt in het dorp is, besluiten we daar ook nog even overheen te struinen.

Dan vervolgen we onze tocht richting Mensingeweer. Onderweg zien we hoe de plaatselijke economie inspringt op wandelaars van het Pieterpad. Aan een electriciteitskastje treffen we een aankondiging aan van de beheerders van de plaatselijke molen, waar ze koffie, thee en iets lekkers serveren. Omdat we net in Eenrum wat gedronken hebben, besluiten we er geen gebruik van te maken, maar eerst door te lopen.

Plaatselijke economie

De tocht leidt niet dwars door het dorp Mensingeweer, maar er achter langs. Dit gedeelte van de wandeling volgt, zowel langs Mensingeweer als op het stuk van Mensingeweer naar Winsum het Mensingeweersterloopdiep. Het loopt er erg leuk. Op het water is het vrij druk met bootjes en kano's. Op het fiets/voetpad waar we lopen, komen we veel Pieterpad-wandelaars tegen, die allen te herkennen zijn aan het boekje dat ze in hun hand houden. Iedereen groet elkaar, wat een erg gemoedelijke sfeer geeft.

Achter Mensingeweer

Van Mensingeweer naar Winsum

Halverwege het pad krijgen we trek in een broodje en we besluiten even te pauzeren. We picknicken een half uurtje op een bankje en ondernemen dan het laatste stuk van de tocht naar Winsum.

In Winsum worden we door een heel oud deel van het dorp geleid. Rondom een oude kerk, die bovenop een terp staat, staan oude kleine huisjes. Het geheel geeft een heel knus aanzien. Als je de auto's en de lantaarnpalen uit de straat zou verwijderen zou je er zo een film uit een vorige eeuw op kunnen nemen.

Winsum

Tussen Obergum en Winsum

De etappe eindigt bij café "De Gouden Karper". Wanneer we hier naar binnenlopen, treffen we de twee dames weer die we 's ochtends bij de start van de tocht ook al even gesproken hadden. Voor ons eindigt hier de de dag. Zij ondernemen echter ook nog de tweede etappe in het noorden, naar het centrum van Groningen. In het café eten we nog een heerlijke kop soep, waarna we met de bus terug gaan naar Groningen. Daar haalt Mark ons weer op om naar huis te gaan.

De eerste etappe zit erop! We hebben er allebei erg van genoten en hebben erg veel zin in onze volgende wandeldag.